Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Γεώργιος Βιζυηνός


Γέννηση – Καταγωγή - Οι κυριότεροι σταθμοί της ζωής του
Τα διηγήματά του - Το αυτοβιογραφικό υπόβαθρο


   1. Γέννηση – Καταγωγή
   Ο Γεώργιος Μ. Βιζυηνός (1849-1896), ποιητής και πεζογράφος, γεννήθηκε σε μια κωμόπολη της ανατολικής Θράκης, τη Βιζύη (ή Βιζώ ή Βίζα), μια όμορφη μικρή πόλη με ιστορικό παρελθόν. Η μητέρα του, η Δεσποινιώ, καταγόταν από μια πόλη στη Μαύρη Θάλασσα. Ο πατέρας του, ο Μιχαήλος, παντρεύτηκε τη Δεσποινιώ το 1844 και απέκτησε μαζί της πέντε παιδιά, το Χρηστάκη, την Άννα, τον Γιωργή (αργότερα Γεώργιο Βιζυηνό), την Αννιώ και τον Μιχαήλο που γεννήθηκε το 1854, λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα του.

Βιζύη στο δείκτη Α
   2. Οι κυριότεροι σταθμοί της ζωής του
   Στο Δημοτικό της Βιζώς: όταν (δεν) μάθαινε να λέει τη μηλιά «μηλέα»
   Στην Πόλη σε ραφτάδικο
   Στην Κύπρο για κληρικός
   Στο Φανάρι, ιεροσπουδαστής στη Θεολογική σχολή της Χάλκης – Γνωριμία με τον τυφλό Φαναριώτη ποιητή Ηλία Τανταλίδη και τον μελλοντικό ευεργέτη του Γεώργιο Ζαρίφη
   Στην Αθήνα - Γυμνάσιο Πλάκας - Βραβεύσεις- Φιλοσοφική Σχολή
   Σπουδές στη Γερμανία (Γκαίτινγκεν, Λειψία)
   Στο Παρίσι (1882)à Στο Λονδίνο (1883), όπου έγραψε τα περισσότερα διηγήματά του
   Στην Αθήνα - ψύχωση με ένα μεταλλείο στην Α. Θράκη
   Σφοδρός έρωτας για τη Μπετίνα Φραβασίλη
   Εγκλεισμός στο Δρομοκαΐτειο Ψυχιατρείο
   Θάνατος από «προϊούσα γενική παράλυση».

   3. Τα διηγήματά του
   Έγραψε οκτώ διηγήματα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα:
   Το αμάρτημα της μητρός μου(1883), Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως (1883), Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου (1883), Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας(1884), Πρωτομαγιά(1884), Το μόνον της ζωής του ταξείδιον(1884), Διατί η μηλιά δεν έγινε μηλέα (1885) και Ο Μοσκώβ- Σελήμ (μετά το 1886, ίσως το 1895).

4. Το αυτοβιογραφικό υπόβαθρο
Τα περισσότερα διηγήματα του Βιζυηνού έχουν αυτοβιογραφικό υπόβαθρο, επιλογή η οποία δεν θεωρήθηκε «μυθοπλαστική αδυναμία», αλλά αποδόθηκε ψυχολογικά:
-   στην υπερβολική ευαισθησία του,
-     στην προσπάθειά του να «συντηρήσει» το παρελθόν αναζητώντας τον εαυτό του,
-   στην ενδόμυχη ευχαρίστησή του να μιλά για τον εαυτό του και στην ανάγκη του να δώσει πραγματολογική διάσταση και ρεαλισμό στη διήγησή του.
Σκοπός του «δεν είναι να αυτοβιογραφηθεί και ν’ αφηγηθεί τα ατομικά του παθήματα και τα παθήματα της οικογένειάς του, αλλά να συνθέσει έργα ικανά να δώσουν μια εικόνα του ανθρώπινου δράματος, όπου ο μύθος, η πλοκή και τα πρόσωπα να κινούνται και να συμπλέκονται με τη δύναμη του μοιραίου».

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου